YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4819
KARAR NO : 2023/4812
KARAR TARİHİ : 07.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/398 E., 2021/661 K.
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
KARAR : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Elazığ 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/398 Esas, 2021/661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 01.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 94660652-105-23-736-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52547 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52547 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, Elazığ 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2021 tarihli kararının gerekçe kısmında 5237 sayılı Kanun’un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince temel cezanın 3 ay 3 gün hapis cezası olarak belirlenmesine rağmen, hüküm fıkrasında temel cezanın 5 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1.İnceleme konusu hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yargılama konusu trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrasına göre temel cezanın “5 ay hapis cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

2.Mahkemece, temel ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdiri indirim hükümleri gereğince indirim yapılmıştır.

3.Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası ve aynı Kanun’un 62 nci maddesi gereği hesaplanan 4 ay 5 gün hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince basit yargılama hükümlerinin uygulanarak (1/4) oranında indirim yapılmış ve neticeten 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Gerekçeli karar anlatımında gerekçe kısmında temel cezanın 3 ay 3 gün olarak belirlendiği bildirilmişse de, hükmün esasını oluşturan kısa kararda; temel ceza 5 ay hapis olarak öngörülüp, takdiri indirim ve basit yargılama hükümlerinin uygulaması yapıldıktan sonra neticeten 3 ay 3 gün hapis cezasının asıl mahkumiyet olarak karar verildiği, gerekçeli kararın hüküm kısmında da uygulamanın aynı şekilde gerçekleştirildiği, esas alınması gereken kısmında hüküm fıkrası olduğu ve her iki kararda da bu kısımda herhangi bir çelişkinin yer almadığı gözetildiğinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2023 tarihinde karar verildi.