YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5186
KARAR NO : 2023/3851
KARAR TARİHİ : 10.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/99 E., 2022/231 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
KARAR : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık … hakkında basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 53/1-2-3. maddelerinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının anılan Kanun’un 58. maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2022 tarihli ve 2022/99 esas, 2022/231 sayılı kararının itiraz edilmeden 01/11/2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13/05/2023 tarihli ve 94660652-105-43-4564-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23/06/2023 tarihli ve KYB-2023/61492 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23/06/2023 tarihli ve KYB-2023/61492 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“1-5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,
2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2006 tarihli ve 2006/214 esas, 2006/772 sayılı kararının nitelikli yağma, ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2018 tarihli ve 2017/670 esas, 2018/557 sayılı kararının resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin olduğu, dolayısıyla kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı, nazara alındığında, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1.Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık … hakkında basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 53/1-2-3. maddelerinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının anılan Kanun’un 58. maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2022 tarihli ve 2022/99 esas, 2022/231 sayılı kararı, itiraz edilmeden 01/11/2022 tarihinde kesinleşmiştir.
2.5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanabilir ve aynı kanunun 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verilmiştir.
3.İnceleme konusu hükümde, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi ve sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2006 tarihli ve 2006/214 esas, 2006/772 sayılı kararının nitelikli yağma, ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2018 tarihli ve 2017/670 esas, 2018/557 sayılı kararının resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin olduğu, dolayısıyla kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı, nazara alındığında, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2.Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2022 tarihli ve 2022/99 esas, 2022/231 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.