YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/11999
KARAR NO : 2015/17199
KARAR TARİHİ : 22.06.2015

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan icra takibinde, borçlu meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetinde bulunmuş, mahkemece “davanın kısmen kabulü ile taşınmazın satış değeri üzerinden 70.000,00 TL davacı borçluya hale münasip ev alması için ayrıldıktan sonra, satış parası bakiyesinin alacağı karşılamak üzere dosyaya aktarılmasına, satış ihalesinde haciz konusu taşınmazın davacıya düşecek 152.585,00 TL ile satış masraflarından daha düşük fiyata satılmamasına” karar verilmiştir.
İİK’nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. İcra mahkemesince, borçlunun haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK’nun 82/3. maddesine göre satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden haline münasip mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.
Somut olayda, mahkemece, alınan 12.12.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazın toplam değerinin 152.585,00 TL, borçlunun bulunduğu yerden daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip alabileceği evin değerinin ise 65.000,00 – 70.000,00 TL olduğu belirlendiğine ve mahkemece hale münaip ev değeri 70.000,00 TL olarak kabul edildiğine göre, “meskeniyet şikayetinin kısmen kabulü ile taşınmazın değeri, haline münasip alabileceği evin değerinden fazla olduğundan taşınmazın satılarak haline münasip evin alınması için gerekli 70.000,00 TL’nin borçluya, kalanının ise alacaklıya ödenmesine, taşınmazın haline münasip evi alabileceği değerden az olmamak üzere satılmasına”, şeklinde hüküm kurulması gerekirken, bu ilkelere aykırı olarak, çelişkili ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.