Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2015/12697 E. 2015/25126 K. 20.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12697
KARAR NO : 2015/25126
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

MAHKEMESİ : Çivril İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 28/01/2015
NUMARASI : 2014/82-2015/6

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
Borçlu, 1887, 2281, 1905 parsel sayılı taşınmazlar üzerine haciz konulduğunu belirterek haczedilmezlik şikayetinde bulunmuş, Çivril İcra Mahkemesi 12.04.2012 tarih ve 2011/49 E 2012/47 K sayılı ilamında şikayetin kısmen kabulü ile; 1887 ve 2281 parsel sayılı taşınmazlar yönünden istemin reddine, 1905 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise istemin kabulüne karar vermiştir. Bahse konu karar, alacaklı tarafından 1905 parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir. Bu durumda, temyize konu edilmeyen, 1887 ve 2281 parsel sayılı taşınmazlar yönünden, Mahkemenin şikayetin reddi yönündeki kararı kesinleşmiştir.
Mahkemece 1905 parsel sayılı taşınmaz hakkında, şikayetin kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 28.01.2013 tarih ve 2012/25829 E 2013/2437 K sayılı ilamı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılamada verilen karar ise, Dairemizin 16.10.2014 tarih 2014/20190-23928 sayılı ilamıyla tekrar bozulmuştur.
Mahkemece, yeniden yapılan yargılamada, 28.02.2015 tarih ve 2014/82 Esas 2015/6 Karar sayılı ilamı ile 1887, 2281 ve 1905 parsel sayılı taşınmazlar hakkında hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Mahkemenin 1887 ve 2281 parsel sayılı taşınmazlar hakkında şikayetin reddine dair vermiş olduğu karar, temyiz edilmeksizin kesinleşmekle, adı geçen parseller hakkında yeniden hüküm tesis edilmesi doğru değildir.
O halde, Mahkemece, yukarıda adı geçen parseller hakkında herhangi bir hüküm tesis edilmemesi gerekirken, bu parseller yönünden de haczin kaldırılmasına yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.