YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5620
KARAR NO : 2015/5960
KARAR TARİHİ : 16.03.2015
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15/10/2014 tarih, 2014/24821 Esas – … Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi …tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda yapılan ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek, tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 18.4.2014 olarak düzeltilmesini istediği, mahkemece, tebliğ mazbatasında tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılacağına ilişkin bir şerh bulunmadığı ve borçlunun mernis kaydında adresinin olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.
Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 16/2. maddesine göre ”Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79’uncu maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir.” denilmiştir. Bu yönetmeliğe göre Tebligat Kanunu’nun 2l/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından adres kayıt sitemine ilişkin olarak şerh verilmeden dağıtıcı tarafından 21/2. maddesine göre tebliğ işlemi yapılamaz.
Somut olayda; borçlu … adına çıkartılan ödeme emri tebliğinin “…..” adresine tebliğe çıkarıldığı, 25.10.2013 tarihinde muhatabın adres bırakmadan taşındığından bahisle iade edildiği, aynı aderse yeniden çıkartılan ödeme emri tebligatının 30.11.2013’te yine aynı tespitle bila tebliğ iade edildiği, bu kez yine aynı adrese tebliği çıkaran merci tarafından bu adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu için tebligatın TK.’nun 21/2.maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiğine ilişkin yazılan şerh ile tebliğe çıkarıldığı ve 22.02.2014 tarihinde ”gösterilen adres, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, tebliğ imkansızlığı nedeniyle Teb.K. 21/2.maddesi gereğince Şekerhane Mahallesi Muhtarı Mehmet Yenialp tebliğ edilmiştir. İki nolu haber kağıdı kapısına asılmıştır” şerhi ile tebliğ işleminin tamamlanmış olduğu anlaşılmıştır. Buna göre, tebligat mazbatasını çıkaran merci tarafından Tebligat Yönetmeliği’nin 16/2. maddesi kapsamında gerekli şerhin verildiği görülmüştür.
Öte yandan Tebligat Kanunu’nun Bilinen Adreste Tebligat başlıklı 10/1. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. 11.01.2011 tarihinde 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesiyle eklenen 10/2. maddesine göre ;” Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”
Dairemizin 19.01.2015 tarih, 2014/33064 Esas ve 2015/1049 Karar sayılı geri çevirme kararı gerğince Alanya İlçe Nüfus Müdürlüğü’nden temin edilen 09.02.2015 tarihli cevabi yazıya göre, borçlunun şikayete konu ödeme emri tebliğ tarihi olan 22.02.2014 tarihi itibariyle kayıtlı mernis adresi, “… .” olup, tebliğin yapıldığı adresin borçlunun adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adres olduğu anlaşılmıştır.
O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle borçlu …’a yapılan ödeme emri tebliğ işleminin Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ :Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2014/24821 E.-2014/23837 K. sayılı ve 15.10.2014 tarihli onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.