YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6061
KARAR NO : 2015/17546
KARAR TARİHİ : 23.06.2015

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Alacaklının katılma yoluyla temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;
2- Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Borçlu belediye, takip dosyasında, haczedilen taşınmazların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığından hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 15/son maddesinde; belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallarının haczedilemeyeceği, aynı Kanun’un 15/j maddesinde ise, belediyelerin yetki ve imtiyazları arasında otobüs terminali kurmak ve işletmek olduğu düzenlenmiştir.
11.06.2009 tarihli Karayolu Taşıma Yönetmeliği’nin 4/1-fff maddesinde; yolcu terminali, yönetmelikle belirlenen özellikleri haiz ve şehirlerarası, yurtiçi ve uluslararası yolcu taşımacıları ve/veya acenteleri ile bunların yolcularına hizmet veren yapı veya tesis olarak tanımlanmıştır. Yine adı geçen Yönetmeliğin 33. maddesinde ise; yolcu terminallerinin alt yapı özelliklerinin yanı sıra üst yapının, sıcaktan ve soğuktan korunmuş bir ortamda, yolcular için bilet satış yeri, yeterli sayıda bay ve bayan tuvaleti ile oturma yerleri, haberleşme ve iletişim, acil sağlık yardımı, polis ve zabıta birimi, beslenme, ibadet, emanet ve benzeri asgari ihtiyaçları karşılayacak şekilde rahat, sağlıklı ve güvenli olması gerektiği düzenlemesine yer verilmiştir.
Dolayısıyla, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15/j maddesi uyarınca; Belediyece kurulan otobüs terminalindeki alt ve üst yapılardan 11.06.2009 tarihli Karayolu Taşıma Yönetmeliği’nin 33. maddesi kapsamında olanların, fiilen kamu hizmetinde kullanılmaları nedeniyle hacizlerinin mümkün olmadığının kabulü gerekir.
Somut olayda, 30.05.2014 tarihli bilirkişi raporunun 34. maddesinde, 122 ada, 4 parselin üzerinde fiiliyatta iki katlı şehirlerarası otobüs terminali binası bulunduğu, 43. maddesinde ise, … ada, … parsel, … nolu bağımsız bölümün fiiliyatta kafeterya olarak kullanıldığının tespit edildiği görülmüştür.
O halde, mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, belediyeye ait olan şehirlerarası otobüs terminalinde, beslenme ve benzeri asgari ihtiyaçları karşılayacak şekilde kafeterya bulunması gerektiğinden, şikayete konu … ada, … parsel, … nolu bağımsız bölüm üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile anılan taşınmaza yönelik istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.