Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2015/6971 E. 2015/17032 K. 18.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6971
KARAR NO : 2015/17032
KARAR TARİHİ : 18.06.2015

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
İİK’nun 58/3. maddesine aykırılık iddiası, borçlu tarafından ödeme emri tebliğ tarihinden itibaren aynı Kanun’un 16/1. maddesi uyarınca 7 günlük sürede icra mahkemesine şikayet yoluyla başvurulması halinde değerlendirilebilecek bir husus olup, kesinleşen icra takibinde, icra memuru, takip talebinin, İİK’nun 58/3. maddesine uygun olmadığı nedeniyle haciz talebini yerine getirmekten kaçınamaz. İcra müdürlüğünün bu yöndeki işlemi yasaya uygun olmayıp, mahkemenin bu konudaki şikayetin reddi kararı doğru değil ise de, bu husus temyiz sebebi olarak ileri sürülmediğinden bozma nedeni yapılamamıştır.
4603 Sayılı Yasa ile, …, … ve … (bankalar), çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmalarını ve özelleştirmeye hazırlanmalarını sağlayacak şekilde yeniden yapılanmaya tâbi tutulmuştur.
5230 Sayılı Yasa’nın 11. maddesinde; “4603 Sayılı Kanuna tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 2, 23 ve 29. maddeleriyle 2548 Sayılı Cezaevleri ile Mahkeme Binaları İnşaası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkumlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanun’un 1. maddesi hükmü uygulanmaz. İhtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Bankaların mahkeme ilamını alması ve tebliğe çıkarması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı aranmaz” hükmü yer almaktadır.
Görüldüğü üzere, sözü geçen yasa maddesinde öngörülen muafiyetin, 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun tahsil harcına ilişkin 28. maddesini kapsamaz ise de; başvurma harcı, peşin harç ve vekalet suret harcından muafiyeti içerdiği açıktır.
O halde, mahkemece, şikayetçi bankanın, başvurma harcı, peşin harç ve vekalet suret harcına yönelik şikayetinin kabulü gerekirken, bu yöndeki istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.