YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/11171
KARAR NO : 2021/11714
KARAR TARİHİ : 21.12.2021
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlunun takibe itirazı üzerine alacaklının icra mahkemesine başvururarak borçlunun itirazının kaldırılması ile takip konusu taşınmazdan tahliyesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesi’nce istemin kısmen kabulü ile 151.006,48 TL asıl alacak ve 8.362,24 TL faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, kabul ve reddedilen tutarlar üzerinden taraflar aleyhine tazminata hükmedilmesine, takip konusu kira sözleşmesinin konusunun hasılat kirası olup 60 günlük ödeme süresi verilmemesi nedeniyle tahliye koşulları oluşmadığı belirtilerek sübut bulmayan tahliye isteminin reddine karar verildiği, tarafların istinaf talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce tarafların istinaf başvurularının esastan reddine hükmedildiği görülmüştür.
Her ne kadar İlk Derece Mahkemesi’nce takip konusu kira sözleşmesinin konusunun hasılat kirası olduğu belirtilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi’nce de bu tespitin yerinde olduğu değerlendirilmiş ise de; Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.10.2018 tarih ve 2017/700 E – 2018/2166 K. sayılı ilamıyla; alacaklı tarafından açılan temerrüt nedeniyle tahliye davasına esas olan 26.02.2009 tarihli kira sözleşmesinin konusunun hasılat kirası olduğu ve TBK’nın 362/2. maddesi gereğince kiracıya gönderilen ihtarnamelerde en az 60 günlük önel verilmeyip 30 günlük süre verildiğinden bahisle temerrüt nedeniyle tahliye şartları oluşmadığı belirtilerek tahliye davasının reddine karar verildiği, kararın davacı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 19.9.2019 tarih ve 2019/432 E. – 2019/1258 K. sayılı kararı ile; kira sözleşmesinde aylık kira parasının ciro esasına göre ödeneceğinin kararlaştırılmasının taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat kirası olduğunu göstermeyeceği, dava konusu kira sözleşmesinin çatılı işyeri kira hükümlerine tabi olduğu ve davacı yanca gönderilen ihtarnamelerde verilen 30 günlük ödeme süresinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yerine, davanın kabulü ile davalı kiracının dava konusu taşınmazdan temerrüt nedeniyle tahliyesine hükmedildiği, bu kararın kesin olarak verildiği, kararın davalı kiracı tarafından temyizi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 25.11.2019 tarih ve 2019/432 E. – 2019/1258 K. sayılı ek kararı ile kararın niteliği itibari ile kesin
olduğundan bahisle davalı kiracının temyiz talebinin HMK’nın 362/1. maddesi uyarınca REDDİNE hükmedildiği, bu ek kararın da davalı kiracı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 05.02.2020 tarih ve 2020/300 E. – 2020/841 K. sayılı kararı ile onandığı ve hükmün 12.3.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Buna göre; itirazın kaldırılması istemine konu olan takip dayanağı kira sözleşmesi ile kiraya verilen kiralananın ürün kirası olmadığı, çatılı işyeri ile ilgili hükümlerin uygulanacağı hususu, kesinleşmiş Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.10.2018 tarih ve 2017/700 E – 2018/2166 K. sayılı ilamı ile belirlenmiş olduğundan, icra mahkemesince sözleşmenin hasılat kirasına ilişkin olduğuna dair yapılan değerlendirme yerinde olmayıp, somut olayda İİK’nın 269/1. maddesi uyarınca borçluya tebliğ edilen ödeme emrinde verilen 30 günlük ödeme süresi içerisinde borçlu tarafından kira borcunun ödenmediği tespit edildiğinden, tahliye isteminin kabulü yerine reddi isabetsizdir.
SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi’nin 05.10.2021 tarih ve 2021/2153 E. – 2021/2100 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 29.6.2021 tarih ve 2019/375 E. – 2021/505 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 21/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.