Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2021/7791 E. 2021/10297 K. 17.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/7791
KARAR NO : 2021/10297
KARAR TARİHİ : 17.11.2021

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Şikayetçinin dokuz adet taşınmaza ilişkin ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu mahkemece, şikayetin reddi ile para cezasına hükmedildiği, şikayetçi tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK’nun 129. maddesinde, arttırma bedelinin malın tahmin edilen kıymetinin yüzde ellisini bulması ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklar o malla temin edilmişse bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olması ve bundan başka paraya çevirme ve paraların paylaştırılması masraflarını aşması gerektiği düzenlemesi yer almaktadır. Satışı istenen taşınmazın kıymetinin takdiri hakkındaki İİK’nun 128. maddesi paraya çevirme başlığını taşıyan III. bölümde bulunmaktadır. Bu nedenle taşınmazın kıymetinin belirlenmesi için yapılan keşif ve bilirkişi masraflarının da tıpkı ilan giderleri gibi paraya çevirme masrafı olarak kabulü gerekir.
Birden fazla taşınmazın aynı ilanla satışa çıkarılması halinde, satış bedelinin muhammen bedelin %50’sini ve satış masraflarını karşılayıp karşılamadığının tespiti; toplam paraya çevirme gideri satışı yapılan taşınmaz sayısına bölünmek suretiyle ayrıca müstakil harcamalar var ise bu miktara eklenerek İİK’nun 129. maddesindeki koşullara uygun şekilde satışın gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesi şeklindedir.
Somut olayda, 10 adet taşınmazın ihalesi yapılmış olmakla, şikayetçinin 9 adet taşınmaz için ihalenin feshini talep ettiği görülmektedir. İcra müdürlüğünün 22/10/2021 tarihli yazı cevabına göre taşınmazlar için 4.270,66 TL gazete ilan masrafı, 175,00 TL satış ilanı tebligat gideri, 1.668,00 TL memur yolluk harcı olmak üzere her bir taşınmaza 611.36 TL masraf tekabül ettiği anlaşılmıştır.

Buna göre; icra dosyasının incelenmesinde, 131 ada 18 nolu, 128 ada 3 nolu, 123 ada 4 nolu, 104 ada 12 nolu ve 101 ada 45 nolu parsellerin ihale bedellerinin satış masraflarını karşılamadığı anlaşılmıştır.
İİK’nın 129/1. maddesi gereğince bu husus tek başına ihalenin feshi nedeni olduğu gibi, mahkemece de re’sen gözetilmelidir.
O halde, şikayetin kısmen kabulü ile yukarıda yazılı taşınmazlar yönünden ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, istemin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 21.04.2021 tarih ve 2020/2629 E. – 2021/994 K. sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA, Çal İcra Hukuk Mahkemesi’nin 07/02/2019 tarih ve 2018/7 E. – 2019/7 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.