YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/10990
KARAR NO : 2022/9726
KARAR TARİHİ : 04.10.2022

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık …’ün, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 28/03/2019 tarihli ve 2017/1562 esas, 2019/362 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 01/09/2021 tarihli ve 2021/118 değişik iş sayılı kararını; anılan Kanun’un 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 28/03/2019 tarihli ve 2017/1563 esas, 2019/364 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 01/09/2021 tarihli ve 2021/120 değişik iş sayılı kararını ve aynı Kanun’un 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 28/03/2019 tarihli ve 2017/1564 esas, 2019/344 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 01/09/2021 tarihli ve 2021/119 değişik iş sayılı kararı aleyhine … Bakanlığı’nın 02/07/2022 gün ve 94660652-105-07-4159-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/07/2022 gün ve KYB- 2022/100188 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosyalar kapsamına göre, alacaklı … vekili tarafından yapılan şikâyetler üzerine borçlu sanık hakkında taahhüdü ihlâl suçundan açılan davalarda farklı icra dosyalarından verilen her bir taahhüdün ayrı bonolara ilişkin olması nedeniyle, ayrı ayrı her bir taahhüt için sanığın 3 aya kadar tazyik hapsiyle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, somut olayda sanığın alacaklıya borçları nedeniyle tanzim tarihleri aynı (04/08/2017), ödeme tarihleri farklı olan ayrı ayrı bonolar düzenleyerek verdiği, her bono için ayrı ayrı icra takipleri başlatıldığı ve başlatılan icra takiplerine ilişkin dosyalarda borçlu sanığa aynı tarihli (10/10/2017) taahhütnameler imzalatıldığı, her ne kadar bonolarda mücerretlik ilkesi geçerli ise de, 2004 sayılı Kanun’un “Borçlunun ödeme şartını ihlâli halinde ceza” başlıklı 340. maddesinin “111 inci madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlâl eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilir. Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez.” hükmü karşısında, ayrı ayrı bonolara konu borcun bir bütün olarak tarafları aynı olan tek bir borç olarak değerlendirilmesi gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarihli ve 2009/16-188 esas, 2009/205 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, aynı borç ilişkisi nedeniyle toplam tazyik hapsi miktarının 3 ayı geçemeyeceği düzenlemesi karşısında, yazılı şekilde sanığın her bir takip için ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazların kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de;
Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 28/03/2019 tarihli ve 2017/1562 esas, 2019/362 karar sayılı dosyasında; Antalya 12. İcra müdürlüğü’nün 2017/8946 esas sayılı icra dosyasında, 10/10/2017 tarihinde vermiş olduğu taahhüdü ihlâl etmesi eyleminden dolayı dolayı borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği, Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 28/03/2019 tarihli ve 2017/1563 esas, 2019/364 karar sayılı dosyasında; Antalya 12. İcra Müdürlüğü’nün 2017/8945 esas sayılı icra dosyasında,10/10/2017 tarihinde vermiş olduğu taahhüdü ihlâl etmesi eyleminden dolayı borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği, Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 28/03/2019 tarihli ve 2017/1564 esas, 2019/344 karar sayılı dosyasında; Antalya 12. İcra Müdürlüğü’nün 2017/8944 esas sayılı icra dosyasında,10/10/2017 tarihinde vermiş olduğu taahhüdü ihlâl etmesi eyleminden dolayı borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği, şikayet konusu edilen taahhütlerin farklı icra takiplerinden kaynaklanan farklı taahhütler olduğu, Antalya 12. İcra Müdürlüğü’nün 2017/8946 esas sayılı, 2017/8945 esas sayılı ve 2017/8944 esas sayılı icra dosyalarında takibe dayanak bonoların keşide tarihlerinin aynı tarihler olmasının, söz konusu bonoların aynı borç ilişkisine ilişkin olduğuna dair tek başına yeterli olmadığı, sanığın da takibe dayanak bonoların aynı borç ilişkisi nedeniyle düzenlendiğine dair bir iddiası bulunmadığı gibi bunun dışında aynı borç ilişkisinden kaynaklandığına dair beyanı ve aksini ispata yarar belge bulunmadığı anlaşıldığından, farklı icra takiplerinde verilen farklı taahhütlerden dolayı 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince borçlunun ödeme şartını ihlâl suçunun ayrı ayrı oluşabileceği, sanığın ayrı ayrı cezalandırılması mümkün olduğundan ve bu durumda mükerrer cezalandırma söz konusu olmayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.