Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2022/11918 E. 2023/3706 K. 25.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/11918
KARAR NO : 2023/3706
KARAR TARİHİ : 25.05.2023

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1898 E., 2022/1776 K.
HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/İlk Derece Mahkemesi Kararı Kaldırılarak Yeniden Hüküm
İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/167 E., 2021/210 K.

Taraflar arasındaki icra memur muamelesine şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalı borçlular vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Alacaklı vekili şikayet dilekçesinde; borçlular aleyhine başlatılan ilamsız icra takibinde, ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların süresinde itiraz etmemelerinden ötürü takibin kesinleştiğini, icra takibin borçlular yönünden kesinleştirilmesi talebinin müdürlükçe 18.02.2021, 19.02.2021 ve 11.03.2021 tarihli kararlar ile reddedildiğini ileri sürerek hukuka aykırı müdürlük işlemlerinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP
Şikayet dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçlu …’e 04.05.2018 tarihinde ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen yasal süreden sonra takibe itiraz edildiği, süresinde itiraz olmadığı için takip borçlu … yönünden kesinleştiğinden icra müdürünün takibin durdurulmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, diğer borçlu …’a ise ödeme emrinin 03.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve süresinde itiraz edilmediğinden takibin adı geçen borçlu yönünden de kesinleştiği ayrıca borçlu … 05.10.2019 tarihinde vefat etmişse de takibe mirasçılar yönünden devam edilebileceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile, Antalya Genel İcra Dairesinin 2020/328310 esas sayılı dosyasında 11.03.2021 tarihli memur işleminin iptaline, talep gibi işlem yapılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuran
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı borçlular vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Şikayet dilekçesi tebliğ edilmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin takip başlatıldığı sırada yurtdışında olduğunu ve tedavi sırasında yurtdışında vefat ederek Türkiye’ye getirildiğini, Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2020/450 Esas sayılı dosyasında gecikmiş itirazda bulunduklarını, murisleri adına icra takibi başlatıldığını öğrenmeleri üzerine de icra dosyasına itirazda bulunduklarını, murisi adına başlatılan takibin kesinleşmediğini, 11.10.2020 tarihinde takipten haberdar olduklarını, murisinin alacaklıya herhangi bir borcu bulunmadığını beyan ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Antalya 10. İcra Müdürlüğünün 2018/4505 Esas sayılı dosyasında başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, ödeme emri borçlu Mustafa’ya 04.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, icra dairesinin kapatılması üzerine Antalya Genel İcra Müdürlüğünün 2020/328310 Esas sayılı dosyasında devam eden takipte alacaklı vekilinin takibin kesinleştirilmesi talebi müdürlükçe borçlunun vefat etmesi nedeniyle reddedildiği, Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli 2020/450 Esas 2021/559 Karar sayılı kararı ile muris Mustafa’ya ödeme emri tebliğ tarihinin 11.10.2020 olarak düzeltilmesine karar verildiği, işbu kararın kesinleşmesi için infazının zorunlu olmadığı, alacaklının 2018 tarihinde Mustafa’ya ödeme emrinin tebliğ edilmesinden ve borçlunun takibe itiraz etmemesinden ötürü takibin adı geçen yönünden kesinleştirilmesi talebinin reddine dair şikayetin Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2020/450 Esas 2021/559 Karar sayılı kararı ile sonradan konusuz kaldığı yani şikayet hakkında yargılama yapılmasına karar verilmesine gerek kalmadığından istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca esastan kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayet konusuz kalmakla, alacaklının istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuran
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Ödeme emri …’e tebliğ edilmesi üzerine borçlunun süresinde takibe itiraz etmediğini, diğer borçlu Mustafa Şahin’e ise 03.05.2018 tarihinde tebliğ edilip adı geçen tarafından takibe itiraz edilmediğinden takibin bu borçlu yönünden de kesinleştiğini, borçlunun vefatı üzerine mirasçıları aleyhine takibe devam edilmek istendiğini, müdürlükçe verilen kararın hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, icra memur muamelesine şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
İİK’nın 16. maddesi.

3. Değerlendirme
1-Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı alacaklı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun’un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.