YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/12713
KARAR NO : 2023/621
KARAR TARİHİ : 06.02.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince itirazın 200.000,00 TL asıl alacak ve 2.698,63 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 202.698,63 TL yönünden kaldırılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, tahliye talebinin reddine, asıl alacağın %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.
Kararın alacaklılar/kiralayan vekili ve borçlu kiracı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, kamu düzenine aykırılık bulunmayan İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmakla, istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklılar/kiralayan vekili ve borçlu kiracı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı alacaklılar/ kiralayan vekili dava dilekçesinde; Borçlunun ek kira sözleşmesi gereği 30.5.2020 tarihinde ödemesi gereken 200.000 TL’yi ödemediğini, eksik ödeme yaptığı için haklı nedenle iade edildiğini, borçlunun itirazında kira akdini ve imzayı reddetmediğini, İİK 269/c maddesi uyarınca belge ibraz edemediğini, her ne kadar borçlu tarafça icra dosyasına 200.000,00 TL ödenmiş ise de itirazı kayıtla ödendiğini ve itiraz varlığını devam ettirdiğini ileri sürerek borçlu/kiracının haksız itirazının kaldırılmasına, %20’den aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesi ve taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı borçlu/kiracı vekili cevap dilekçesinde; takibe konu kira bedelinin müvekkili şirket tarafından alacaklı görünenlerden … ve … hesabına, kiraya verenler tarafından ödenmesi gereken emlak vergisinin müvekkil şirket tarafından ödenmesi nedeniyle bu miktar düşülerek yatırıldığını, kiraya verenlerden … açısından ise kira bedeline ilişkin elden ve banka üzerinden çeşitli ödemeler yapıldığını, bakiye kalan kira bedelinden de yine kiraya verenler tarafından ödenmesi gereken emlak vergisinin müvekkil şirket tarafından ödenmesi nedeniyle bu miktar düşülerek yatırıldığını, ancak kiraya verenler tarafından kötü niyetli olarak kira bedellerinin müvekkili şirket hesabına iade edilmesi nedeniyle, kira borcunu ödemek amacıyla … 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2020/30 D…. ve 2020/32 D…. sayılı dosyaları ile tevdi mahalli belirlenmesi için dava açıldığını tüm anapara ödenmiş olduğundan yasal mevzuat ve Yargıtay kararları doğrultusunda müvekkilin tahliyesi talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini, %20’den aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Takibe konu ek kira sözleşmesinde, bakiye kalan kira bedeli olan 425.000,00 TL’nin 200.000,00 TL’sinin 30 Mayıs 2020 tarihinde ödeneceği kararlaştırıldığı, yine kira sözleşmesinde taşınmazın ve işletmenin her türlü vergi, resim gibi masrafların kiracıya ait olduğunun belirtildiği, kira bedeli eksik yatırıldığı takdirde kiraya veren tarafından iade edilebileceği bu hususunda ödeme olarak değerlendirilemeyeceği, kira sözleşmesine ve belirlenen kira miktarına itiraz etmeyen davalı şirketin ödeme iddiasını ispat edemediği, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal 30 günlük ödeme süresinde asıl kira borcunun ödendiği ve temerrüdün gerçekleşmediği anlaşılmakla tahliyenin koşulları oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabul kısmen reddine, itirazın 200.000,00 TL asıl alacak ve 2.698,63 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 202.698,63 TL yönünden kaldırılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacıların tahliye talebinin reddine, davalı tarafından ödeme emrinin tebliğinden sonra yapılan ödemelerin icra müdürlüğünce infaz aşamasında dikkate alınmasına, itiraz konu edilen asıl alacağın (200.000,00 TL) %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine
karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklılar/ kiralayan vekili ve borçlu kiracı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
1. Davalı alacaklılar/kiralayan vekili istinaf dilekçesinde; Borçlunun temerrüde düştüğünü, tahliye koşullarının gerçekleştiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının tahliye talebinin reddi yönünden ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.
2.Davalı borçlu kiracı vekili istinaf dilekçesinde; … ve … hesabına, kiraya verenler tarafından ödenmesi gereken emlak vergisinin müvekkil şirket tarafından ödenmesi nedeniyle bu miktar düşülerek yatırıldığını, kiraya verenlerden … açısından ise kira bedeline ilişkin elden ve banka üzerinden çeşitli ödemeler yapıldığını, bakiye kalan kira bedelinden de yine kiraya verenler tarafından ödenmesi gereken emlak vergisinin müvekkil şirket tarafından ödenmesi nedeniyle bu miktar düşülerek yatırıldığını, ancak kiraya verenler tarafından kötü niyetli olarak kira bedellerinin müvekkili şirket hesabına iade edilmesi nedeniyle, kira borcunu ödemek amacıyla … 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2020/30 D…. ve 2020/32 D…. sayılı dosyaları ile tevdi mahalli belirlenmesi için dava açıldığını, … 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/1087 Esas 2022/73 K.sayılı kararı ile kira konusu taşınmaza ilişkin ödendiği iddia edilen emlak vergisinin kiralayanlardan iadesi talebine ilişkin açtığı itirazın iptali davası sonucunda mahkemece 20.01.2022 tarihinde davanın kısmen kabulü ile davacının itirazın iptali talebinin 21.231,00 TL yönünden kabulüne karar verildiğini, alacaklılardan emlak vergisi ödenmesinden kaynaklı alacaklı olduğunun tespit edildiğini, haksız ve kötü niyetli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle işlemiş faize, icra masraflarına, avukatlık ücretine, %20 tazminata davalı kiracının mahkum edilmesinin yasa ve içtihatlara aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kira sözleşmesine ve belirlenen kira miktarına itiraz etmeyen davalı şirketin ödeme iddiasını ispat edemediği, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal 30 günlük ödeme süresinde asıl kira borcunun ödendiği ve temerrüdün gerçekleşmediği anlaşılmakla tahliyenin koşulları oluşmadığı, davalı tarafça 11.08.2020 tarihinde 30 günlük yasal ödeme süresi içerisinde asıl alacak miktarı 200.000,00 TL’nin ödendiğinin ve bu ödemenin infaz aşamasında İcra Müdürlüğünce nazara alınacağının anlaşılmış bulunmasına göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava ve takip dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklılar/kiralayan vekili ve borçlu kiracı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
1. Davacı alacaklılar/kiralayan vekili temyiz dilekçesinde; İstinaf dilekçesindeki sebepler aynen tekrar edilerek, borçlunun temerrüde düştüğünü, tahliye koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.
2.Davalı borçlu kiracı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki sebepler aynen tekrar edilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 269 uncu madde vd hükümleri
3. Değerlendirme
1. Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK’nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından kiracı/borçlu vekilinin bu yöndeki isteğinin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:
2.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tarafların temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Alınması gereken 179,90’ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.