YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/4083
KARAR NO : 2022/4374
KARAR TARİHİ : 04.04.2022

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/1. maddesine göre Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen ve miktar veya değeri elli sekiz bin sekiz yüz Türk lirasını geçen nihaî kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.
Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası’na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası’na, 01/01/2022 tarihinden itibaren de yüz yedi bin doksan Türk Lirası’na, çıkarılmıştır.
Somut olayda, şikayetçinin, icra mahkemesine başvurarak 11/01/2021 tarihli ihalenin feshi talebinde bulunduğu, mahkemece davanın reddine karar verildiği, şikayetçi tarafından, davanın reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine İİK’nun 364/1. ve HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince “kesin” olarak hükmedildiği, şikayetçinin bu karara yönelik temyiz dilekçesinin; kararın kesin olduğundan bahisle ek karar ile reddedilmiş ise de; uyuşmazlık konusu değerin (feshi istenen ihaleye konu taşınmazın muhammen bedelinin -550.000,00-TL.- veya feshi istenen ihale bedelinin 450.000,00-TL.-olduğu gözetildiğinde) asıl karar tarihine göre İİK’nun 364/1. maddesinde belirtilen kesinlik sınırını geçtiği görülmekle asıl kararın temyizi kabil olduğu anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 08/02/2022 tarih ve 2021/3881 E. – 2021/3439 K. sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verilerek, asıl karara yönelik temyiz incelemesine geçildi:
SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 04/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.