Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2022/7760 E. 2023/314 K. 19.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/7760
KARAR NO : 2023/314
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/121 E., 2022/505 K.
HÜKÜM/KARAR : Kabul
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/754 E., 2020/820 K.

Taraflar arasındaki icra memur muamelesini şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin kısmen kabulü ile Ankara 13. İcra müdürlüğünün 2009/19271E. sayılı takip dosyasındaki 14.09.2020 tarihli icra müdürlüğü kararının 1. nolu bendindeki ”İİK 103 davet kağıdı dosya borçlularının tamamına tebliğ edilmediğinden bu eksikliğin giderildiğinde paranın ödenmesine” yönelik kararının KALDIRILMASINA ve ürün haczinden dolayı dosyaya gönderilen paranın cezaevi ve tahsil harcı kesildikten sonra alacaklıya ödenmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde; Ceyhan İcra Müdürlüğü’nün 2012/1052 Talimat sayılı dosyasından 21.07.2020 tarihinde tatbik edilen hacizlerde icra dosyası borçlularından … adına kayıtlı mısır tarlaları üzerindeki mahsülün haczedilerek hasadının yapılması ve rayiç bedellerinden aşağı olmamak üzere satılması için …’a yediemin olarak teslim edildiğini, haciz uygulanan tarlalardan elde edilen hasadın satışının yapılması üzerine elde edilen 406.355,00 TL’nin talimat dairesince açıklama yapılmak suretiyle esas dosyasına gönderildiğini, icra dairesinden müvekkilinin 7147 sayılı Kuruluş Kanunu nedeniyle harçtan muaf olduğu gerekçesiyle tahsil ve cezaevi harçları alınmadan dosyaya gelen paranın ödenmesinin talep edildiğini, icra müdürlüğünce borçluların tamamına 103 davet kağıdı gönderilmediğinden ve tahsil harcının sorumlusunu borçlu olduğu ve alacaklının cezaevi harcından muafiyetinin olmadığından bahisle reddedildiğini belirterek 14.09.2020 tarihli kararın kaldırılmasını; İİK 103 maddesi gereğince davetiye tebliği aranmaksızın ve harç istisnası da dikkate alınarak dosyadaki paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Dosya üzerinden karar verilmiş olup alacaklı vekiline şikayet dilekçesi tebliğ edilmemiş ve cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin yasal statüsü nedeniyle 5411 sayılı Kanun’un 143/5. maddesi yönünden değerlendirildiğinde şikayetçi şirketin yaptığı bir işlem veya bununla ilgili düzenlenmiş bir kağıt söz konusu olmadığından uyuşmazlığın anılan hüküm kapsamında değerlendirilmesinin hukuken mümkün olmadığı, bu nedenle tahsil harcına yönelik şikayetin yerinde olmadığı, cezaevi harcının ise 2548 sayılı Kanun’a dayanılarak tahsili gereken bir harç çeşidi olduğunu, kanunlarda özel olarak cezaevi … harcından muaf olduğu belirtilen kurumlar dışında hiçbir istisna ve muafiyet söz konusu olmadığından şikayetçinin cezaevi … harcından muaf olmadığını, İİK’nın 103. maddesi gereğince müdürlükçe yapılan haciz işlemleri sonrasında alacaklı ve borçluya 103 davetiyesinin gönderilmesi gerekeceğini ve somut olayda borçluların yokluğunda yapılan haciz ve satış nedeniyle borçlunun haberdar edilmesi gerektiğinden bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Şikayetçi alacaklı vekili, Ceyhan İcra Müdürlüğü’nün 2012/1052 Talimat sayılı dosyasından 21.07.2020 tarihinde tatbik edilen hacizlerde icra dosyası borçlularından … adına kayıtlı mısır tarlaları üzerindeki mahsülün haczedilerek hasadının yapılması ve rayiç bedellerinden aşağı olmamak üzere satılması için …’a yediemin olarak teslim edildiğini, haciz uygulanan tarlalardan elde edilen hasadın satışının yapılması üzerine elde edilen 406.355,00 TL’nin talimat dairesince açıklama yapılmak suretiyle esas dosyasına gönderildiğini, icra dairesinden müvekkilinin 7147 sayılı Kuruluş Kanunu nedeniyle harçtan muaf olduğu gerekçesiyle tahsil ve cezaevi harçları alınmadan dosyaya gelen paranın ödenmesinin talep edildiğini,icra müdürlüğünce borçluların tamamına 103 davet kağıdı gönderilmediğinden ve tahsil harcının sorumlusunu borçlu olduğu ve alacaklının cezaevi harcından muafiyetinin olmadığından bahisle reddedildiğini belirterek 14.09.2020 tarihli kararın kaldırılmasını; İİK 103 maddesi gereğince davetiye tebliği aranmaksızın ve harç istisnası da dikkate alınarak dosyadaki paranın müvekkiline ödenmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tahsil harcının sorumlusunun esasen borçlu olduğu, borçlunun da tahsil harcından muaf olmadığı, cezaevi harcının sorumlusunun ise alacaklı olduğu ve 7147 sayılı Kuruluş Kanunu kapsamında şikayetçi alacaklının cezaevi harcından muaf olduğuna yönelik bir düzenlemenin bulunmadığı, bu nedenle mahkemece şikayetçinin tahsil harcı ve cezaevi harcına yönelik şikayetlerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak İİK’nın 103. maddesi gereğince 103 davetiyesinin borçlulara tebliğ edilmemesi haczi geçersiz hale getirmediğinden ürün haczinden dolayı dosyaya yatırılan paranın alacaklıya ödenmesine yasal bir engel bulunmadığından mahkemece bu yöne ilişkin şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken şikayetin tümden reddine karar verilmesinin doğru olmadığından bahisle, şikayetçi alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun KISMEN KABULÜNE,

1.Ankara 16.İcra Hukuk Mahkemesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/754 E.- 2020/820 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

2. Şikayetin kısmen kabulüne,
Ankara 13. İcra müdürlüğünün 2009/19271E. sayılı takip dosyasındaki 14.09.2020 tarihli icra müdürlüğü kararının 1. nolu bendindeki ”İİK 103 davet kağıdı dosya borçlularının tamamına tebliğ edilmediğinden bu eksikliğin giderildiğinde paranın ödenmesine” yönelik kararının kaldırılmasına ve ürün haczinden dolayı dosyaya gönderilen paranın cezaevi ve tahsil harcı kesildikten sonra alacaklıya ödenmesine;

3. Fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı alacaklı banka 7147 Sayılı 11.10.2018 Tarihli ….Hakkında Kanun kapsamında tüm harçlardan muaf olduğunu, mahkemece bankanın hukuki statüsünün hatalı değerlendirildiğini, kamu görevi yapmakta olan bankaya tanınan istisnai düzenlemenin yok sayıldığından bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, icra müdürlüğünün 14.09.1010 tarihli işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
İİK’nın 15,18.maddeleri ile 103.maddesi
492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 28/b maddesi
7147 Sayılı Kanun
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.