YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/8911
KARAR NO : 2023/1818
KARAR TARİHİ : 20.03.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki meskeniyet şikayeti nedeniyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.
Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, kamu düzenine aykırılık bulunmayan İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmakla, tarafların istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. ŞİKAYET
Borçlu şikayet dilekçesinde; haczedilen evin borçlunun haline münasip evi olduğunu ileri sürerek … İli, … ilçesi … mahallesi 817 ada 17 parsel 6 bağımsız bölüm numaralı taşınmaza konulan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
II. CEVAP
Alacaklı cevap dilekçesinde; söz konusu haczin mevzuata uygun olduğunu, borçlunun oldukça fazla malvarlığı ve birden fazla evi bulunduğunu, borcunu ödeyebilecek ekonomik güce sahip olduğunu, davanın takibi sürüncemede bırakmak amacıyla kötü niyetli olarak açıldığını,dava konusu yerin davacının sosyo-ekonomik yapısının üzerinde bir değer taşıdığını belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi kök ve ek raporları doğrultusunda şikayetçinin şikayete konu evde birlikte yaşadığı aile fertleri ile hallerine uygun bir ev alabilmesi için gerekli paranın 130.000,00 TL olduğu, şikayete konu evin kıymetinin ise 270.000,00 TL olarak belirlendiği, böylece şikayetçinin sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alındığında şikayete konu evin bedelinin şikayetçi-borçlunun haline uygun bir ev alabilmesi için gerekli paradan (ve satış ve paylaştırma giderlerinden, İİK m. 138/2) fazla olduğu gerekçesi ile şikayetin kısmen kabulü ile … İcra Müdürlüğünün 2018/745 Esas sayılı dosyasında haczedilen şikayete konu … ili … ilçesi … mahallesi 817 ada 17 parsel üzerindeki E Blok 2.Kat 6 bağımsız bölüm numaralı meskenin 130.000,00 TL değerden az olmamak suretiyle satılmasına, bu miktarın haline uygun mesken nitelikli taşınmaz satın alabilmesi için davacıya verilmesine, bu miktarı aşan satış bedelinden kalan kısmın dosya borcuna mahsuben davalı alacaklı tarafa ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
1.Borçlu istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmaza takdir edilen bedelin yüksek olduğunu, ayrıca aynı taşınmaz ile ilgili … 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2018/773 Esas sayısında açılan davada haline münasip mesken değeri 175.000,00 TL olduğu halde … bu davada 130.000,00 TL değer takdir edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporuna itirazları doğrultusunda mahkemece ek rapor istendiğini, ancak bilirkişilerin ek raporlarında da herhangi bir değer değişikliği yapılmadığını, sözkonusu bilirkişi raporuna göre karar verilmesinin hatalı olduğunu, yıllık cirosu yüksek bir şirkette yönetim kurulu üyesi olduğunu, geçmişte iktidar partisinin uzun süre ilçe başkanlığını yaptığını, raporda gösterilen emsal taşınmazların sosyal ve ekonomik durumuna uymadığını, mahkemenin baz aldığı bilirkişi raporundaki 130.000,00 TL değerindeki taşınmazların alt gelir grubu denilen asgari ücret düzeyinde geliri olan ve işçi olarak çalışan kesimin ekonomik durumuna uygun taşınmazlar olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
2.Alacaklı istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, borçlunun birden fazla taşınmazı ve borcu ödeyecek mali gücü olduğunu, takibin kesinleşmesiyle taşınmazlarına haciz konulmasının usul ve yasaya uygun olduğunu, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, şikayetin tümden reddine karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dayandıkları belgeler, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olması, borçlunun birden fazla taşınmazı olmasının meskeniyet iddiasında bulunmasına engel teşkil etmemesi, borcunu ödemeyen davacının sosyal ve ekonomik durumuna göre daha mütevazi yerde belirlenen mesken değerinin dosya kapsamına uygun olması, her davanın kendi içindeki koşullara göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek kamu düzenine aykırılık bulunmayan ilk derece mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
İstinaf dilekçesinde ileri sürülen hususlar tekrar edilmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibinde meskeniyet şikayetine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
İİK 82/12 inci madde
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlunun temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Satıştan arta kalan tutarın hak sahiplerine ödeneceğinin tabii bulunmasına;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.