Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2022/8966 E. 2023/2375 K. 05.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/8966
KARAR NO : 2023/2375
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi
HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işlemiş faize itirazdan dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Borçlu vekili dilekçesinde; icra emrinde 119.753,46 USD alacağa yıllık %7 oranında faiz işletildiğini, işletilen bu oranın hatalı olduğunu, Merkez Bankasına kamu bankalarınca mevduatlara fiilen uygulanan azami faiz oranları uygulanması gerekirken hangi dayanak ile %7 oranının belirlendiğinin anlaşılamadığını, faiz hesaplanırken oranların birer yıllık devrelerde uygulanması gerektiğini, sabit bir oran esas alınarak tüm yıllara ilişkin hesaplama yapılamayacağını, faizin yaklaşık 30.000,00 USD daha az olması gerektiğini ileri sürerek icra emrinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP
Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; faiz oranının fahiş olmadığını ileri sürerek itirazın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiğine kanaat getirilerek yeterli bulunan, denetime elverişli bilirkişi raporları doğrultusunda; 14.08.2012 ıslah tarihinden itibaren kamu bankalarının 1 yıllık USD mevduata fiilen uyguladığı en yüksek mevduat faiz oranları esas alınarak faiz hesaplandığında takip tarihi itibariyle talep edilebilecek işlemiş faizin 47.289,65 USD olduğu, bu alacak kalemlerine şikayet edilen takipte 75.326,54 USD faiz istenildiği, talep edilen işlemiş faizin 28.036,89 USD kısmının fazla olduğu anlaşılmakla, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile takipte fazla talep edilen işlemiş faizin 28.036,89 USD’sinin icra emrinden çıkartılmasına ve icra emrinin bu şekilde düzeltilmesine, sair itirazların reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
İstinaf dilekçesinde özetle; uygulanan faizin fahiş olmadığını, dayanak ilamda belirtildiği gibi USD cinsine kamu bankalarının 1 yıllık uyguladığı en yüksek mevduat faizinin uygulandığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve itirazın reddi talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
İstinaf dilekçesinin tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, ilamlı takipten önceki döneme ilişkin işlemiş faize itiraz hakkındadır.

2. İlgili Hukuk
3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’un 4/a maddesi.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.