Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2022/9871 E. 2023/2389 K. 06.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/9871
KARAR NO : 2023/2389
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi
HÜKÜM/KARAR : İlk Derece Mahkemesi Hükmü Kaldırılarak Yeniden Hüküm
İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskipazar İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki usulsüz tebligat şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile Eskipazar İcra Müdürlüğü’nün 2018/155 Esas sayılı dosyasından gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak tespit edilen 05.02.2021 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden hüküm kurularak şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı borçlu dava dilekçesinde; takip kapsamında ödeme emrinin düzenlendiğini, buna dair tebligatın hazırlandığını, ancak söz konusu 18.12.2018 tarihinde düzenlenen tebligatın tebliğe çıkartılmadığını, ardından 24.01.2019 tarihinde bir tebligat düzenlendiğini, söz konusu tebligatın iade edildiğini, son olarak 08.02.2019 tarihinde düzenlenen üçüncü tebligatın TK 35. maddesine göre …., Mahallesi …..,Caddesi ….. İş Merkezi Kat 3 No:63 ….. adresine tebliğ edildiğini, bu tebligatın davacının bilgisi dışında olup, takibin müvekkilin bilgisi dışında kesinleştirildiğini, 18.12.2018 tarihinde düzenlenen ve tebliğe çıkmayan ilk tebliğ zarfında müvekkilin bilinen son adresi olan … Mahallesi …..,. …… İş Hanı No: 83/113 Merkez/… adresinin yazılı olduğunu, bu adrese tebligat yapılmadığını, müvekkilinin bilinen son adresine tebligat yapılmadan Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, müvekkilinin sistemde kayıtlı olan ….,Mahallesi …..,Caddesi… İş Merkezi No: 3/63… adresinden 09.05.2018 tarihli mahkeme kararıyla tahliye edildiğini, bu sebeple müvekkilinin bu adreste bulunmasının mümkün olmadığını belirterek şikayetin kabulü ile ilgili icra dosyasından müvekkiline yapılan ödeme emri tebliği tarihinin dava tarihi olan 05.01.2021 olarak düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
Davalı alacaklı cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk derece mahkemesince; şikayetin kabulü ile Eskipazar İcra Müdürlüğünün 2018/155 Esas sayılı dosyasından gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak tespit edilen 05/02/2021 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı alacaklı istinaf başvuru dilekçesinde; şikayetçi borçluya yapılan tebligatın Tebligat Kanunu’na uygun olduğu kaldı ki takip kapsamında borçlu şirkete ait 78 BY 208 plakalı araca haciz konulduğu, aracın 23.12.2020 tarihinde yakalandığı, borçlunun da bu tarihte takipten haberdar olduğu, davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle kararın kaldırılmasını ve şikayetin reddini karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece verilen karara karşı davalı alacaklı tarafından sunulan istinaf dilekçesi ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme neticesinde şikayetçi borçlu şirketin ticaret sicilde kayıtlı adresinin “…Mah. … Cad. … İş Merkezi Kat:3 No:63 Merkez…” olduğunun bildirildiğini takip dosyasında ilk olarak “…Mah. …Cad. … İşhanı No:86/113 Merkez…” adresine ödeme emrinin gönderildiğini, söz konusu ödeme emri tebligatının “muhatap ayrılmış olup iade” şerhi ile 20.12.2018 tarihinde iade edildiğini, ardından bu kez şikayetçi borçlu şirketin ticaret sicil adresinde kayıtlı olan “…Mah. … Cad. … İş Merkezi Kat:3 No:63 Merkez…” adresine ödeme emrinin gönderildiğini, söz konusu tebligatın da “muhatap ayrılmış olup iade” şerhi ile 29.01.2018 tarihinde iade edildiğini; son olarak, tebligatın gönderildiği bu adresin borçlunun ticaret sicil adresi olması nedeni ile aynı adrese TK’nın 35. maddesine göre yeniden tebligat çıkartıldığını, söz konusu bu tebligatın 11.02.2019 tarihinde tebliğ edildiğini, bu tebligatın TK 12. ve 13. maddesindeki düzenlemeler dikkate alındığında usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmış olduğunu ve mahkemece şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz görülmüş ve alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve şikayetin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı borçlu dilekçesini tekrarlayarak, istinaf kararına karşı yasal süresi dahilinde temyiz kanun yoluna başvurduklarını belirtmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, usulsüz tebligat şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
İcra İflas Kanunu 16. madde, Tebligat Kanunu 12. madde, 13. madde, 21. madde, 35. madde.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun’un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.