YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/1827
KARAR NO : 2023/4440
KARAR TARİHİ : 22.06.2023
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesinin 18/06/2020 tarih ve 2017/197 E. – 2020/119 K. sayılı davanın kabulü kararının istinaf incelemesi sonucu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 20/05/2021 tarih ve 2020/2042 E.- 2021/1509 K. sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, anılan kararın temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 19/10/2021 tarih ve 2021/7491 E. -2021/9093 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesinin 10/02/2022 tarih ve 2021/386 E. – 2022/59 K. sayılı kısmen kabul kararının temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 08/04/2022 tarih ve 2022/3537 E. – 2022/4700 K. sayılı ilamı ile mahkemenin karar tarihine göre uyuşmazlık (temyiz) konusu değerin, kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından temyiz başvuru talebinin reddine karar verildiği, ilamın 08/04/2022 tarihinde kesinleştiği, davacı vekilinin 21/07/2022 tarihli talep dilekçesinde özetle; Yargıtay ilgili Dairesince temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, Yargıtay kararının gerekçesiz olduğunu, kararda yargı yolu olarak temyiz yasa yolunun gösterilmesi hatalı olduğu gibi miktar istinaf sınırda olduğundan dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerektiğini, yine mahkemece istinaf incelemesinden geçirilmeden kararın kesinleştirilmesinin de adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu ileri sürerek “dosya hakkında verilen kesinleştirme kararının hukuka aykırı olduğu tespiti ile, Yargıtay kararına dayanarak yapılan kesinleştirme işleminin hukuka aykırı olduğundan dosyanın yerel mahkeme tarafından istinaf incelemesi yapılması için Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesini talep ettiği, mahkemenin 22/07/2022 tarihli kararı ile davacının istinaf talebinin reddine karar verildiği, davacının istinaf talebinde bulunması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 03/11/2022 tarih ve 2022/3613 E. – 2022/3078 K. sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulabileceğinden bahisle dosyasının mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, bu karara karşı temyiz isteminde bulunulması üzerine mahkemenin 04/01/2023 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.
SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin, usul ve kanuna uygun 04/01/2023 tarihli temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 22.06.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.