Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2023/3745 E. 2023/3687 K. 24.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/3745
KARAR NO : 2023/3687
KARAR TARİHİ : 24.05.2023

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Somut olayda, itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İstanbul 44. İcra Hukuk Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/140 E.-2022/174 K. sayılı kararı ile itirazın kaldırılmasına, takibin devamına karar verildiği, davalı tarafından, itirazın kaldırılmasına, takibin devamına dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile istinaf isteminin süre yönünden reddine karar verildiği, davalı tarafından ek karara karşı da istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesinin 02.03.2023 tarih ve 2023/636 E.-2023/457 K sayılı kararı ile, ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.
2.3.2005 tarihli ve 5311 Sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 363/1. maddesine göre istinaf yoluna başvuru süresi tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.
Somut olayda, İcra Mahkemesi kararı istinaf edene 17.11.2022 tarihinde tefhim edildiği halde, istinaf dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 05.01.2023 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.
Davalının istinaf yoluna başvurusu süresinde olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin, ek karara yönelik istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.
SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK’nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 24/05/2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.