YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/480
KARAR NO : 2023/1382
KARAR TARİHİ : 06.03.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne,itirazın kaldırılmasına, takibin devamına borçlu kiracının kiralanandan İİK.269/a maddesine göre temerrüt nedeniyle tahliyesine, davalının asıl alacağın (77.000,00 TL) % 20’si oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmiştir.
Kararın borçlu/kiracı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, kamu düzenine aykırılık bulunmayan İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmakla, istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu/kiracı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Alacaklı/ kiralayan vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 12.07.2019 tarihli yazılı kira sözleşmesi ile dava konusu işyerinin davalı şirket tarafından kiralandığını, 2019 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayları ile 2020 yılı 01, 02, 03, 04, 05, 06, 07 ve 08 aylarına ait kira ödemesi yapılmaması nedeni ile davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, davalının bir yandan ödeme yapmadığını ikrar ederken diğer yandan itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek borçlu kiracının itirazının kaldırılmasını, temerrüt nedeniyle borçlu kiracının taşınmazdan tahliyesini, borçlu aleyhine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Borçlu/ kiracı davaya cevap vermemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;borçlu tarafından kira ilişkisine ve imzaya itiraz edilmediği, ödemeye dair yeni bir anlaşma yapıldığı ya da kira bedellerinin ödendiğinin yazılı olarak kanıtlanamadığı, bu hususta bir belge sunulmadığı, kira borcuna yönelik itiraz sebepleri Madde 269/c uyarınca borçlu tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne,itirazın kaldırılmasına, takibin devamına borçlu kiracının kiralanandan İİK.269/a maddesine göre temerrüt nedeniyle tahliyesine, tazminat talebinin kabulüne, davalının asıl alacağın (77.000,00 TL) % 20’si oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu/kiracı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Borçlu/kiracı vekili istinaf dilekçesinde; kira sözleşmesine konu yapının natamam şekilde boş ve tamamen yapısız, kullanım için uygunsuz şekilde kiracı şirkete bırakıldığını, kirlayana bu kapsamlı tadilatın yapılacağı bilgisi ve taahhüdü verildiğini, yapılan sözlü görüşmeleri takiben davacı tarafça kiracı şirket yetkililerine taşınmazın kullanılır duruma getirmek adına gereken harcamaları yapmalarının bu aşamada mümkün olmadığı bildirilmiş olup, gerekli tadilatların yapılması ve yapılan demirbaş harcama bedelinin gelecek ay kiralarından mahsup edilmesi konusunda sözlü olarak anlaştıklarını, davacı yanın ikamet adresinin Amerika Birleşik Devletleri olması nedeni ile yazılı sözleşme yapılmadığını, kiracı şirketçe kira bedellerinde daha fazla harcama yapıldığını, davacının kötü niyetle tüm kira bedellerini talep etmekte olduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçlu kiracının, kiralanan için gerekli tadilatların kendisi tarafından yapılması ve yapılan demirbaş harcama bedelinin gelecek ay kiralarından mahsup edilmesi konusunda davacı ile sözlü olarak anlaştıklarını iddia etmiş ise de; bu iddiasını ispat edemediği, ödeme iddiasında da bulunulmadığı, temerrüt olgusunun gerçekleştiği, kamu düzenine aykırılık bulunmayan İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu gerekçesi ile borçlu/ kiracı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu/ kiracı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Borçlu/ kiracı vekili temyiz dilekçesinde; kiralanan için gerekli tadilatların yapılması ve yapılan demirbaş harcama bedelinin gelecek ay kiralarından mahsup edilmesi konusunda davacı ile sözlü olarak anlaştıklarını davacı yanın ikamet adresinin Amerika Birleşik Devletleri olması nedeni ile yazılı sözleşme yapılmadığını, kiracı şirketçe kira bedellerinden daha fazla harcama yapıldığını, davacının kötü niyetle tüm kira bedellerini talep etmekte olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,
İİK 269 uncu madde vd hükümleri
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, kira borcuna yönelik itirazların İİK 269/c maddesinde belirtilen belgelerle ispatlanmamış olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu/kiracı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.