Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2023/566 E. 2023/1022 K. 21.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/566
KARAR NO : 2023/1022
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/16 (E) ve 2014/452 (K)
SUÇ : Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etmek
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zaman Aşımı Nedeniyle Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve dosyanın 16.01.2023 tarihi itibariyle Dairemize gönderildiği anlaşılmakla gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müştekinin 08.01.2014 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (2004 sayılı Kanun) 337/a ncı maddesi gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2.Ortaca İcra Ceza Mahkemesinin, 16.06.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan, 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği, ticareti usulsüz terk etmediği, ticari kayıtlarının devam ettiği, maliyedeki kayıtlarının Kumluca Ticaret ve Sanayi odasında, Antalya İhracatçılar Birliğinde, Kumluca Ticaret Borsasında devam ettiği, ancak ekonomik sıkıntılar nedeniyle ticari faaliyetinin olmadığı ve çalışamaz durumda olduğunu mahkemedeki ifadesinde belirtmesine rağmen mahkemece ifadesine itibar edilmediği, gerekli araştırmanın yapılmadığı, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun ( 2004 sayılı Kanun) 337/a ıncı maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Şikayet tarihinin 08.01.2014 tarihi olduğu, zamanaşımının kesildiği 16.06.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ve durduran başkaca bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 8 yıllık olağan zaman aşımı süresinin 16.06.2022 tarihinde inceleme öncesinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ortaca İcra Ceza Mahkemesinin, 16.06.2014 tarihli ve 2014/16 Esas, 2014/452 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki davanın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dosyanın temyiz incelemesine gelişindeki gecikmede kusuru olan görevliler hakkında suç duyurusunda bulunulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.