Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/13183 E. 2012/16250 K. 11.07.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13183
KARAR NO : 2012/16250
KARAR TARİHİ : 11.07.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklara yüklenen fiilin alt sınırının 5 yıl hapis cezasından fazla cezayı gerektiren suçlardan olması nedeniyle zorunlu olarak müdafii bulundurulması gerektiği gözetilmeden esaslı işlemlerin yapıldığı son oturumda zorunlu müdafiinin hazır bulundurulmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 150/2 maddesine aykırı davranılması,
2-Sanıklardan …’ın yakalanarak suça konu teybi çaldığı aracın yerini göstermesinden sonra müştekinin müracaatta bulunduğunun dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 523/1 maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmasından sonra suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın bütün hükümlerinin blok halinde eyleme uygulanması sonucunda çıkan sonuçların kıyaslanması suretiyle lehe olan kanunu belirlenmesi gerekirken, 765 sayılı TCK’nın lehe olma nedeni karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,
3-5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ile sanıklar …, … ve … müdafiinin temyiz itirazlarıı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.