YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14745
KARAR NO : 2012/14322
KARAR TARİHİ : 19.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, erteli ilamların aynen infazı uygulamasına esas alınan … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/1238-2003/2632 sayılı ilamının yapılan incelemesinde; sanığın neticeten 479.754.000 TL para cezasıyla cezalandırılmasına ve bu cezanın 647 sayılı yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine 21.10.2003 tarihi itibarıyle karar verilmiş olduğu, 765 sayılı TCK’nun 95/2 maddesinin karşılığının 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde düzenlenmesi ve anılan maddede erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında, 5237 Sayılı TCK’nun 51/7. madde hükümleri gereğince sanığın ertelenmiş cezasının aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2-5237 sayılı Yasada cezaların toplanması düzenlenmediği, her bir suç için hükmolunan cezaların bir birinden bağımsız cezalar olduğu ve ayrı ayrı infazı gerektiği gözetilmeden, 5275 sayılı Kanunun 99/1. maddesine yanlış anlam verilerek her iki suçtan verilen cezaların toplanması,
3-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki erteli cezanın aynen infazına ilişkin kısmın tümünün hükümden çıkartılmak ve ”5275 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca verilen hapis cezaları birleştirilerek sanığın
neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ” cümlesi ile ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.