YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1535
KARAR NO : 2012/3406
KARAR TARİHİ : 16.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında katılanlar …, … ve …’a karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanık hakkında katılanlara karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
Sanığın tüm katılanlara karşı eylemlerini gündüz saatlerinde gerçekleştirmek suretiyle, katılanların ahşap ya da çelik olan kapılarının kilit göbeklerini kurbağacık anahtarı ve tornavida ile kırarak evlere girdikten sonra katılan …’ın evinden ziynet, saat, parfüm ve oyuncak şeklindeki 1500,00-2000,00 TL, katılan …’un evinden ziynet, kamera, laptop bilgisayar, güneş gözlüğü şeklindeki 7000,00 TL ve katılan …’un evinden ziynet ve saat şeklindeki 3000,00 TL değerindeki eşyaları çalması şeklindeki olaylarda, katılanlara karşı 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde yazılı hırsızlık suçunun yanında aynı Kanun’un 116/1 maddesinde yazılı konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde yazılı mala zarar verme suçlarını da oluşturmasına karşın 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca yapılan lehe yasa değerlendirmesi sırasında anılan maddelerle uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki kanuna göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan kanun maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılmamışsa da, katılanlara yönelik sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (pek fahiş-normal değer) maddelerinden verilecek cezalar en alt orandan uygulansa dahi mahkemenin sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlemiş olduğu cezaların her durumda sanık lehine olduğu ve adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra
08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında katılanlar … , …, … ve … ile şikayetçiler …, … ve …’e karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun’a göre hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığının ihlal ve mala zarar verme suçları ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre lehe kanun değerlendirmesi sırasında dayanılan yasa maddelerinin ve belirlenen cezaların denetime olanak sağlanmak üzere saptanarak lehe kanunun belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Sanık hakkında verilen mahkumiyetlerin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,
Kabule göre de;
Katılan … ve şikayetçi …’e yönelik eylemde; sanığın soruşturma aşamasında mağdurların zararını aynen geri vermek suretiyle karşıladığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesiyle yapılan indirim oranının aynı maddenin 2. fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2 oranından fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’an 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,. 16.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.