YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15476
KARAR NO : 2011/4594
KARAR TARİHİ : 14.11.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Hükümlü … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükümlü … hakkında kurulan Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.05.2005 gün ve 2003/40 Esas, 2005/157 Karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan …’e ilişkin ilk hükmün, sanık … tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.06.2006 tarihli yazılı ile dosyanın temyiz eden sanık yönünden yeniden değerlendirme yapılması amacı ile iade edilmesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan …’ın tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle; hükümlü … hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE,
2-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; anılan maddenin hükümlülüğünün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanığın 10.12.2002 tarihinde saat 02.00 sıralarında müştekinin işyerinin kapı kilitlerini kırarak işyerine girmek suretiyle hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemine ilişkin hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yanında, 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesi uyarınca mala zarar verme ve
aynı Yasa’nın 116/2-4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan da hüküm kurulmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışındaki yönleri usul ve yasaya uyun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.