YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22370
KARAR NO : 2011/6702
KARAR TARİHİ : 29.11.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 21.06.2007 tarihli oturum tutanağının 2. sayfasının katip tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 219/1. maddesine aykırı davranılması,
2- Olaydan sonra düzenlenen görgü ve tespit tutanağında deponun demir kapısının kilidinin kırık olduğu tespit edilmiş iken yapılan keşif sonucu düzenlenen raporda kırık kilitten bahsedilmemesi ve sadece kepengin muhkem olmadığının değerlendirilmesi karşısında mevcut çelişkinin giderilerek suç vasfının belirlenmesinden sonra, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçları için 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddelerine göre “uzlaşma” müessesesinin de değerlendirilmesinden sonra uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
3- Kabule göre de;
Sanığın müştekinin deposundan çaldığı eşya ile kesintisiz izleme olmaksızın ticari taksi ile uzaklaşırken, tanık … tarafından şüphelenilmesi üzerine kolluğa ihbar sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında, suçun tamamlandığı gözetilmeden tam kalkışma aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.