YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/23470
KARAR NO : 2012/26308
KARAR TARİHİ : 06.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasında, tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır olanın tekerrüre esas alınmasının gerektiği; Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15.01.2002 gün 2002/14-72 sayılı ilamına konu mahkumiyetin, tekerrüre esas alınan mahkumiyetten daha ağır bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …”in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II) Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık … hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasında, tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır olanın tekerrüre esas alınmasının gerektiği; Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15.01.2002 gün 2002/14-72 sayılı ilamına konu mahkumiyetin, Avanos Asliye Ceza Mahkemesi”nin 30/04/2002 gün ve 2000/69-106 sayılı daha ağır bulunduğu gözetilmeden; sanık hakkında infazda tereddüte yol açacak şekilde iki ilamın tekerrüre esas alınması,
2- Sanık … hakkında hüküm fıkrasında tekerrüre esas alındığı belirtilen Kırşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 06.03.2001 tarih ve 2000/322 Esas, 2000/270 kararı ile verilen hükümlülüğünün 2918 sayılı Kanunun 39. maddesinde düzenlenen yeterli sürücü belgesi olmadan araç kullanmak suçuna ilişkin olduğu, söz konusu ilamla ilgili olarak yeterli sürücü belgesi olmadan araç kullanmak suçunun kabahate ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,
3- Sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin paylarına düşen miktarlar da ayrı ayrı alınması yerine, “dayanışmalı” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş sanıklar … ve …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık sanık … hakkındaki hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin olarak Avanos Asliye Ceza Mahkemesi”nin 30/04/2002 gün ve 2000/69-106 sayılı ilamının çıkartılması , sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin ibarenin çıkarılması yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrasından “müteselsilen” sözcüğü çıkarılıp, yerine “payları oranında ayrı ayrı“ sözcüğünün eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.