YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/25353
KARAR NO : 2013/5124
KARAR TARİHİ : 06.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık amacıyla mağdurun konut dokunulmazlığını ihlal eden sanık …’un sonraki tarihte suça konu eşyanın mağdura iadesi amacıyla diğer sanıkla birlikte hareket ederek ikinci kez mağdurun konut dokunulmazlığını ihlal ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık …’un farklı tarihlerde gerçekleştirdiği konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirilmemiş olması dolayısıyla 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığından, tebliğnamede yer alan ve bu hususa değinen düşünce benimsenmemiştir.
1-Suç ve hüküm tarihleri itibariyle 18 yaşından küçük olan sanık …’un müdafiinin hazır olmadığı oturumda karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 151. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanıklar hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezaların tür ve sürelerine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Hırsızlık amacıyla mağdurun konut dokunulmazlığını ihlal etmesi eylemi nedeniyle sanık … hakkında kurulan hüküm yönünden 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca, aynı Yasa’nın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi,
4-Hırsızlığa konu eşyanın mağdura iadesi amacıyla her iki sanığın birlikte hareket ederek mağdurun konut dokunulmazlığını ihlal etmeleri eylemlerine ilişkin olarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK’nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK’nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı da göz önüne alınmak suretiyle, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
5-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda yer alan sanık … hakkında, hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süreleri yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 06.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.