YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/25533
KARAR NO : 2012/20490
KARAR TARİHİ : 03.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Hükümlü … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Mahkemenin 30.12.2003 gün ve 127-1160 EK sayılı hükmünün, sanık … vekili tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.06.2005 tarihli kararı ile, 5237 sayılı Kanun ve diğer özel kanun hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması için dosyanın iade edildiği, mahkemece hakkındaki hüküm daha önce temyiz edilmediğinden dolayı kesinleştirilen hükümlü …’ın cezasının infazı durdurulup genel yargılama sürecine resen dahil edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hükümlü … hakkındaki hükmün, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi ancak, suç tarihinden sonra yürürülüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabileceği, genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren sanık … ile ilgili davanın farklı hükümlere bağlı olması nedeniyle birlikte görülemeyeceği gözetilmeden, hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan …’ın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, ikinci hükmün kurulduğunun anlaşılması karşısında, hükümlü hakkında kurulan bu ikinci hükmün, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, hükümlü … hakkında yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, hükümlü müdafiinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE;
B- Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanığın katılana ait bina vasfındaki işyerinden sağlam ve muhkem vitrin camını kırmak suretiyle hırsızlık şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/4 ve 151/1 maddelerinde tanımlanan hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 17.02.2000 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık … hakkında hırsızlık suçundan dolayı açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.