YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/26687
KARAR NO : 2013/1739
KARAR TARİHİ : 28.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığa tebligatın 29/03/2008 tarihinde yapıldığı, sanığın süresi geçtikten sonra mahkemeye sunduğu 21/04/2008 tarihli temyiz dilekçesine ekli ikamet senedine göre adresini 25/03/2008 tarihinde değiştirdiği ve adres değişikliğini bildirmek için gereken makul süre içinde tebligatın yapılması nedeni ile öğrenme tarihinin tebligat tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
04/04/2007 tarihli ek iddianame ile mala zarar verme suçundan açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 119/1-c. maddesinin uygulanması sonucu cezanın 12 ay yerine 1 yıl olarak hükmolunması sonucu sanığa fazla ceza tayini,
2-Sanığın kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezalarıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından; TCK’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerlerine “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazları tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesinin eklenmesi ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sonuç cezanın 12 AY HAPİS CEZASINA İNDİRİLMESİ suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.