YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/31721
KARAR NO : 2013/3896
KARAR TARİHİ : 21.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I) Sanık …’a yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede ;
Sanık …, 5320 sayılı Yasa’nın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE ;
II) Sanık …’a yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede ;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Son duruşmada hazır bulunan sanık savunmanına, Camhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü açıklamasının ardından esas hakkındaki son savunmasının sorulmayarak savunma hakkının kısıtlanması ;
2)5237 sayılı TCK’nın 2. maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük sanık hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddelerinde açık olarak belirtildiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan mahkum olan sanık ve sanığın bakımından sorumlu olan kimseler hakkında, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi;
3)Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı yasanın 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.