YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3212
KARAR NO : 2012/5177
KARAR TARİHİ : 07.03.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde:
Müştekiye ait otomobilin kilitli olarak evin önünde park halindeyken çalındığının iddia edilmesi ve 24.06.2005 tarihli olay tutanağına göre, suça konu müştekiye ait otonun hasarlı olarak bulunmasının ardından üzerinde yapılan incelemede, aracın kapılarının açık ve üzerinde kontak anahtarının bulunması, otonun bagajı içerisinde 1 adet oto çalmada kullanılan kontaklı ve üzerinde anahtarlar bulunan immobolizer ile bir adet kapı fişeğinin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-d bendine uyduğu gözetilmeden yazılı madde ile hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, hırsızlıktan kurulan mahkumiyet hükmüne ” 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına”
cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefetle ruhsatsız silah taşımak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 24.06.2005 tarihli olaya tutanağına göre, suça konu çalıntı araç içerisinde ele geçirilen ve adli emanete alınan tabancanın 6136 sayılı Yasa’ya göre, yasak evsafı haiz olup olmadığı, atışını engelleyen arızasının bulunup bulunmadığı hususunda ekspertiz raporu aldırılmadan veya tabanca üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2-6136 sayılı Yasa’nın 13/1 maddesi gereğince sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
4- Adli emanete kayıtlı tabanca, şarjör ve 3 adet fişekle ilgili herhangi bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.