YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/35111
KARAR NO : 2013/5629
KARAR TARİHİ : 11.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uygulanırken ayrıntılı gerekçe gösterilmeden “takdiren” denilerek 1/3 oranında ceza artırılmış ise de; hırsızlık suçunun saat 21:30 sıralarında gerçekleştirilmesi ve zamanın suçun işlenmesinde kolaylaştırıcı etkisi gözetildiğinde mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden,tebliğnamedeki 1 nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK’nın 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 esas ve 2013/81 karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 esas ve 2013/75 karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsa bile 5237 sayılı TCK’nın 64. maddesi uyarınca, hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerektiğinden, UYAP’tan alınan nüfus kaydına göre, sanık …’ın 29/04/2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 223/8 ve TCK’nın 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,
2-Sanık …’ın minibüs içinde mağdur tarafından yakalanıp, karakola getirildiğinde yanındaki şahsın sanık … olduğunu söyleyip, suça konu cep telefonunu getirmesi için mesaj atması üzerine, sanık …’nin kısa süre sonra suça konu cep telefonunu getirip mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanık … hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3-5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanık … tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,
4- TCK’nın 142/2-b maddesi ile alt sınırdan ceza belirlendiği halde, gerekçesinde “suçun işleniş şekli, özellikleri, sanıkların sabıkalı oluşu, suç işleme konusundaki eğilimleri” denilmek suretiyle kararda çelişkiye düşülmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.