YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5543
KARAR NO : 2012/6908
KARAR TARİHİ : 26.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde belirlenemeyen bir vakitte yakınanın evine girip, çanta içindeki 400 TL para, cep telefonları ile kontak anahtarını aldıktan sonra, haksız yere elinde bulundurduğu kontak anahtarını kullanarak park halindeki otomobilini çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu kabul edilerek uygulama yapılması,
2-Yakınan …’nin 13.03.2006 günü saat 03:30 sıralarında evine gelerek yattığını, aynı gün saat 09:00 sıralarında ise evinden hırsızlık yapıldığını fark ettiğini söylemesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin geceleyin işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 143 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması,
3- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken çalınan aracın değeri dikkate alınarak alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
4- Suç tarihinde yakınanın kapıları kilitli park halindeki otomobilini haksız yere elinde bulundurduğu kontak anahtarını kullanarak çalan sanığın kastının, aracın doğrudan mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu tamamlandıktan sonra sağ ön ve arka kapılara zarar verilmesi eylemi mala zarar verme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, sanığın bu suçtan beraatı yerine yazılı biçimde hüküm kurulması,
5-5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.