YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6943
KARAR NO : 2011/5812
KARAR TARİHİ : 22.11.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık-İşyeri dokunulmazlığını İhal ve Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Hükümlüler … ve … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükümlüler … ve … hakkında kurulan Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2003 tarih, 2002/24 Esas ve 2003/45 karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi adı geçen hükümlüler hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargılamasının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlüler hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra aynı dosyada sanık olan …’a ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 01.02.2006 tarihli kararı ile temyiz eden sanık yönünden kararın bozulmasına, bozmanın 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 325.maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanıklar … ve … için de geçerli sayılmasına karar verilmesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan … ve …’ın tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle; … ve … hakkında yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi yollamasıyla CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık …’a atılı hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme suçlarının gerektirdiği miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.’nun 142/1-b, 143, 116/4, 151/1, 66/1-e maddeleri ile 765 sayılı TCK.nun 492/1-son, 522, 104/2, 102/4.maddelerinin bir bütün olarak değerlendirilmesinde zamanaşımı yönünden lehe olan 765 sayılı yasaya göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 03.03.2002 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.’nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.