YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7522
KARAR NO : 2012/3993
KARAR TARİHİ : 22.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık.
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.06.2005 gün ve 2004/2085-2005/2123 sayılı temyize tabi hüküm, sanık müdafiince temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 27.11.2007 gün ve 2005/17879-2007/12794 sayılı kararı ile;
“1) Yakınanın hırsızlık yapan sanığı arkasından kesintisiz biçimde takip ederek yakalaması karşısında, eylemin 765 sayılı TCK’nun 62. maddesine uyan tam kalkışma aşamasında kaldığının gözetilmemesi,
2)Hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinin sanık hakkında değerlendirilmesi zorunluluğu” isabetsizliklerinden bozulmuştur.
2 nolu neden yönünden bozmaya uyan Yerel Mahkeme 1 nolu bozma nedenine karşı 14.05.2008 gün ve 2008/224-631 sayılı kararı ile; “Eylem iki kişi tarafından ve birlikte gerçekleştirilmiş ve eylemin sonucu müştekinin parası çalınmış ve müşteki parasını geriye alamamıştır. Müşteki sanık … Altun’u aralıksız takip sonucu yakalamıştır. Eylem sırf sanık tarafından gerçekleştirilmiş olsa idi eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı düşünülebilirdi ancak eylem sanık ile arkadaşı tarafından birlikte gerçekleştirilmiş, müştekinin parası çalınmış ve müştekinin parası iade edilmemiştir. Teşebbüsün varsayılabilmesi için eylemin tam olarak tamamlanmaması gerekmektedir. Eylemin gerçekleştirilmesinin tamamlanmasına rağmen sanıkların yakalanması eylemin teşebbüs aşamasında kaldığını göstermez. Kaldı ki sanığın suç arkadaşı müştekinin parası ile birlikte kaçmış ve yakalanmamıştır yani müşteki açısından parasının elinde çıkması nedeni ile artık eylem tamamlanmıştır. Dolayısıyla yüksek Yargıtay’ın eylemin tamamlanmadığı gerekçesine dayalı olması mahkememizce uygun görülmemiştir. Dolayısıyla açıklanan nedene dayalı bozmaya uyulmamıştır.” gerekçesiyle bozmaya uymama kararı vermiştir.
Bu nedenle bozmaya direnilen kısım itibariyle inceleme yapılmak üzere, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.