YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9434
KARAR NO : 2012/10331
KARAR TARİHİ : 03.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar müdafiinin kısa kararın açıklandığı 05.05.2006 tarihli oturumda lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep etmesine rağmen sanık … hakkında uygulama kanunu olan 5237 sayılı TCK’nın 62., 50., 51. ve 52.; sanık … hakkında uygulama kanunu olan 765 sayılı TCK’nın 59. ve 647 sayılı Kanun’un 4. ve 6. maddeleri ile 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,
2-Sanık … hakkında teşebbüsü düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin, 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun’un 61. maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,
3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmeyerek sanık … hakkında 58. maddenin uygulanmasına hükmedilmesi,
4-Sanıkların olay günü gece sayılan bir vakitte şikayetçinin iş yerinin keşfen sağlam olan kapısını sert bir cisimle kanırtıp açmak suretiyle içeri girip hırsızlık eylemini gerçekleştirmeye çalıştıklarının anlaşılması karşısında, sanık …’nin eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanında uzlaşma kapsamında bulunan aynı Kanun’un 116/2-4., 119/1-c maddesindeki birden fazla kişi ile birlikte geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık …’nin ceza süresi bakımından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 03.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.