YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/10249
KARAR NO : 2013/26114
KARAR TARİHİ : 24.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
I- … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında verilen 09.02.2012 tarih, 2010/665 E-2011/133 K. sayılı temyiz talebinin reddine dair karar ve gerekçesi doğru değil ise de; 26.07.2011 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen 18.03.2010 tarih, 2011/133 K. sayılı kararın yasal süresi içinde temyiz edilmemiş olması karşısında, temyiz talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın CMUK’nın 315/2 maddesi uyarınca reddi ile kararın ONANMASINA,
II- … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık hakkında ceza uygulanması sırasında, TCK’nın 35. maddesinin, aynı Yasanın 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nın 61. maddesine aykırı davranıldığı belirlenmiş ise de, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TCK’nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verileceğinin gözetilmemesi,
2- CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ve yargılama giderlerinin müteselsilen alınmasına” ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ ve ”sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.