YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/10340
KARAR NO : 2013/20396
KARAR TARİHİ : 26.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar hakkında mağdur …’ya yönelik eylemleri nedeniyle kurulan red kararına yönelik temyizin incelenmesinde;
Sanıklar müdafiinin temyizinin red kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin REDDİNE,
II-Sanık … hakkında mağdur …’a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III-Sanık … hakkında mağdur …’a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesine gelince;
5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca, sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması suretiyle infazda karışıklığa yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasından “Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/397 E. 2006/299 K.” ibaresi çıkarılmak ve sanık hakkında yalnızca Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/146-757 sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas kabul edilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.