Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/11481 E. 2013/22008 K. 09.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11481
KARAR NO : 2013/22008
KARAR TARİHİ : 09.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-)Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,
Sanık müdafiinin temyiz talebi, beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığından ve bu konuda hukuki yararı bulunmadığından temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,
II-) Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,
Müştekinin ifadesi doğrultusunda, suçun gece vakti sayılabilecek zaman diliminde işlendiğine ilişkin delillerin neler olduğu karar yerinde tartışılıp irdelenmeden 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini ve kabule göre de; 143. maddenin uygulanması sırasında hata sonucu 2 yıl 4 ay yerine 1 yıl 2 ay hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini yapılmış ise de; her halükarda kurulan hüküm lehe olduğundan, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı biçimde hüküm kurulması,
2-Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 18 yaşından küçük olduğu sırada işlenen suç olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesi gözetildiğinde sanık hakkında 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin paragraf çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ paragrafının eklenmesi ve sanık hakkındaki tekerrür uygulanmasına ilişkin (e) ve (f) paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.