YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18281
KARAR NO : 2012/22578
KARAR TARİHİ : 31.10.2012

İTİRAZ
Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık … hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine ilişkin … 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.05.2010 tarih 2010/32 Esas, 2010/504 Karar sayılı hükmün sanığın temyizi üzerime Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2011/27225 Esas-2011/2271 Karar sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ‘nın 02.05.2012 tarih ve 2012/96196 sayılı yazısı ile verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2011/473-2012/320 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya 10.07.2012 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.05.2012 tarih ve 2012/96196 sayılı karar düzeltme istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2011/27225 Esas-2011/2271 Karar sayılı sanık … hakkındaki Onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Geceleyin işyeri dokunulmazlığını İhlal suçundan hüküm kurulurken kısa kararda ve gerekçeli kararda, 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi yerine, TCK’nın 116/1. maddesinin yazılması uygulama doğru yapıldığından yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tekerrüre esas alınan … Sulh Ceza Mahkemesinin 23.06.2009 tarih ve 2008/58 Esas, 2009/32 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 106/1-l. cümle, 29/1, 50/1. maddeleri gereği verilen 900 TL adlî para cezası ile 5237 sayılı TCK’nın 125/1-4, 29/1, 50/1 .maddeleri gereği verilen 520 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkındaki “58. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.