Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/18532 E. 2013/60 K. 14.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18532
KARAR NO : 2013/60
KARAR TARİHİ : 14.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık … ceza evinde bulunduğunu beyan etmekle suç tarihinde sanığın her hangi bir ceza evinde olup olmadığının araştırılmaması, 05.10.2003 tarihli tutanakta … isimli şahsın çalınan iş makinasının … isimli şahısta olduğunu beyan etmesi ile … isimli şahısla telefonla irtibat kurulup iş makinasının … isimli şahısta olduğu öğrenildikten sonra Adana ili Ceyhan ilçesinde boş bir arazide bulunması karşısında … ve … isimli şahıslar ile … isimli şahsın açık kimliğinin tesbiti ile tanık olarak dinlendikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289.maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek; sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi zorunluluğu,
4-5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
5-Hürriyeti bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,
6-Suçun niteliği ile cezanın türü ve süresine göre;08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği sanık … hakkında kurulan hükümde hukuki durumun değerlendirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 14/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.