YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20081
KARAR NO : 2013/34997
KARAR TARİHİ : 19.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık …’ın temyiz talebinin incelenmesinde;
Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.9.2009 tarih 2008/267 esas ve 2009/288 karar sayılı kararının son oturumda hazır bulunmayan sanığa, Muğla E Tipi Ceza İnfaz Kurumunda 25.1.2010 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği halde, sanığın, CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 10.2.2010 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Dosya kapsamında, suça konu eşyanın bulunduğu yere ilişkin her hangi bir görgü-tespit işlemi bulunmamakla birlikte, müştekinin, suça konu bira fıçılarının işyerinin bahçesinde bulunduğuna dair beyanı karşısında, sanığın eyleminin TCK nın 142/1-b maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320
sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.