YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20771
KARAR NO : 2013/33888
KARAR TARİHİ : 14.11.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde İncelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre en ağır cezayı gerektiren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması yerine birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması;
2)5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrir olan sanık hakkında cezanın tamamen infazının ardından denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı bir şekilde sanığın şartla tahliyesinin ardından denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulacağının hükümde belirtilmesi;
3)5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesi ile uygulama yapılırken, 53/1-a-b-d-e maddelerinde belirtilen haklar ile aynı yasanın c fıkrasında belirtilen sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilere karşı velayet, vasayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, TCK’nın 53/2. maddesine aykırı şekilde şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş sanık …’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; “ tekerrür uygulamasına” ve “5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümler tümden çıkarılarak yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” ve “ Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/03/2006 tarih ve 2006/95-136 Esas, Karar sayılı ilamı ile mükerrir olan sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” tümcelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.