YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/22728
KARAR NO : 2013/35555
KARAR TARİHİ : 21.11.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
…
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesinde belirtilen kriterler dikkate alınmaksızın “sanıkların şahsi ve sosyal durumları” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile temel cezanın belirlenmesi;
2) Hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli bir zararın bulunmaması ve sanıkların suç tarihinde sabıkasız olmaları karşısında; yasal, yeterli ve dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçe ile sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasına ve ertelemeye yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; sanıkların yeniden suç işleyip işlemeyeceklerine ilişkin olarak oluşacak gerekçeli kanaate göre bu kurumların uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
3) İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olmasına karşın, sanıklar hakkında bu suç nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca tayin edilen cezadan, aynı yasanın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi;
4) Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesi yerine hatalı bir şekilde aynı yasanın 52/1. maddesinin gösterilmesi;
..//.
-2-
5) Mala zarar verme suçunun 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen 4. fıkrasının yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlendiği ve bu nedenle suçun kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun yargılama sırasında şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; şikayet yokluğu nedeni ile 5237 sayılı TCK’nın 73. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince mala zarar verme suçundan açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile diğer sanıklar … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının gözetilmesine; 21/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.