YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/23158
KARAR NO : 2013/39964
KARAR TARİHİ : 17.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’in tutukluluğunun infaz edilmemesine rağmen 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uygulanmış ise de, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
A- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan hüküm verildiği açıkça yazılmasına rağmen temel uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi yerine, 116/4 şeklinde yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin ve sanık …’in temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Olay tarihinde güneşin saat 20.00’da batıp 05.36’da doğduğu ve hırsızlığın saat 20.30’da gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlığın gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin ve sanık …’in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık … hakkındaki hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılması ve 5237 sayılı TCK’nın 35/2 maddesi gereğince 1/2 indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesi ve sanık … hakkındaki hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılması ve 5237 sayılı TCK’nın 35/2. maddesi gereğince 1/2 indirimle belirlenen 1 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 10 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
C- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Olay tarihinde güneşin saat 20.00’de batıp 05.36’da doğduğu ve hırsızlığın saat 20.30’da gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/1 maddesine uyan gündüzleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğunun kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince hüküm kurularak fazla cezaya hükmolunması,
2- Önceden verdikleri karar uyarınca sanıkların müştekiye ait konutun eklentisine girmek suretiyle hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediklerinin kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi,
3- Müştekinin oturduğu apartman daire kapısına gelip zili çalan sanıkların, kapıyı açan olmayınca, tornavida ile kapının kilit göbeğini sökme şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, hukuka aykırı bir amacı gerçekleştirmek için müştekinin konutunun eklentisi niteliğinde olan apartman sahanlığına girilmesi ile konut dokunulmazlığını bozma suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin ve sanık …’in temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.