YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/2635
KARAR NO : 2013/14989
KARAR TARİHİ : 20.05.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müşteki …’nın 12.02.2005 günü saat 23:00-24:00 sıralarında işyerini kapattığını, 13.02.2005 günü saat 07::00 sıralarında işyerine geldiğinde ise işyerinden hırsızlık yapıldığını fark ettiğini söylemesi ve olay tarihinde de güneşin 06:45’de doğduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin geceleyin işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden, lehe kanun değerlendirmesi yapılırken 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/2-4. maddeleri ile uygulama yapılması,
2-2-5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522(normal). maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanık …’ın, suç tarihinde belirlenemeyen vakitte müştekinin işyerinin kepenginde takılı muhkem asma kilidi kırıp içeriden 2000 TL değerinde sigara, kola, toz şeker ve bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2, 53 ve 151/1, 53. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden sanığın CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma önerisini de kabul etmediği göz önüne alınıp sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;
3-Suç tarihindeki ekonomik koşullara, paranın satın alma gücüne ve yerleşik uygulamaya göre suça konu eşyanın değeri olan 2000TL’nin normal yerine pek fahiş kabulü edilerek, sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.