YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/27095
KARAR NO : 2013/2050
KARAR TARİHİ : 30.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yasa yoluna başvuru konusunda, kararın sanığa tefhim edilmesine rağmen kararda temyiz süresinin “tefhim veya tebliğden itibaren” başlayacağının belirtilerek yanıltıcı ifade kullanıldığından, sanık …’in 22.07.2011 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında mala zarar verme suçu bakımından dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Olayda sanığın müştekiye ait evin kapısını kilit hizasından tornavida ile zorlayarak açtığı ve bu şekilde müştekinin evine girerek 3 adet cep telefonu ve para alan sanığın eyleminin TCK’nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanığın olay sonrası şüphe üzerine yakalandığında üst aramasında bulunan suça konu para ve cep telefonlarını aldığı yeri kolluk görevlilerine göstererek müştekiye iadesini sağlaması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
3- Kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hakkında hapis cezasına hükmolunan sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin uygulanmaması,
4- Adli sicil kaydından anlaşılacağı üzere, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu halde sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık …’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.