YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6552
KARAR NO : 2012/9721
KARAR TARİHİ : 19.04.2012

Hırsızlık suçundan sanıklar …, … ve … haklarında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin Ankara 7.Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilen 12.06.2007 tarih 2007/75 Esas ve 2007/323 Karar sayılı hükmün sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 16.02.2012 tarih ve 2011/1582-2012/3416 sayılı ilamı ile hükmün bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.03.2012 tarih ve 2007/169818 sayılı yazısı ile verilen kararda maddi hata olup olmadığı yönündeki karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya 19.04.2012 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık … açısından hükmün sadece TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden bozulmasına karar verildiği görülmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.03.2012 tarih ve 2007/169818 sayılı karar düzeltme istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 16.02.2012 tarih ve 2011/1582-2012/3416 karar sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
I-Sanık … hakkında mağdura karşı hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK 53. maddesinin” uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanıklar … ve … haklarında mağdura karşı hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar … ve … haklarında belirlenen cezanın iki yıldan az hapis cezası olması karşısında; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
2-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanık …’ın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
3-Hakkında verilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenen sanık … Toplayan hakkında aynı Kanun’un 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.