YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9626
KARAR NO : 2013/21777
KARAR TARİHİ : 08.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
20.01.2009 tarihli oturumda sanık … ile birlikte müştekinin aracındaki teybi çalan ve yaşı nedeniyle evrakı tefrik edilen Süleyman Kaldırım’a ait dosyada müştekinin beyanının alındığının belirtildiği ve kararın gerekçe kısmında da diğer dosyada müştekinin beyanının alınması nedeniyle müştekinin dinlenilmesinden sarfı nazar edildiğinin anlaşılması, yine sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçen sürelerin TCK’nın 63. maddesi gereğince infaz aşamasında cezalarından mahsup edileceği gözetilerek tebliğnamedeki (3- 4 nolu) bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müşteki …’un 01.07.2008 günü saat 20:30 sıralarında aracından hırsızlık yapıldığını öğrendiğini söylemesi, 01.07.2008 tarihli yakalama tutanağında sanığın saat 21:00 sıraları yakalandığının belirtilmesi ve suç tarihinde de güneşin 20:24’de battığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin geceleyin işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,
2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılması ve sanığın adli sicil kaydına göre 2 yıl 1 ay hapis cezasına mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın 5237 sayılı TCK’nın 51/1-a maddesi gereğince ertelemeye ve 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasına engel olduğu da göz önüne alınarak hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 62. maddeleri gereğince sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası şeklinde belirlenmesi, yine sanık hakkındaki hüküm fıkralarından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.